Bruinborst rietvink

Home Bronzemannen Muskaatvinken Nonnen Rietvinken Bastaarden Linken Lonchura Forum

Henk’s Lonchura Pagina

Bruinborstrietvink, Lonchura c. C. Domestica flaviprymna

Algemeen:

Nederlands: Bruinborstrietvink.

Duits: Braunbrust Schilffink.

Engels: Chestnut-breasted mannikin.

Frans: Donacole commun.

De Australische ondersoorten van de bruinborstrietvink zijn reeds tientallen jaren aanwezig in Europa en worden volop gekweekt. Daar er in het verleden weinig naar ondersoorten werd gekeken zijn beide soorten vermengd.

Bij de Bruinborstrietvink waren in de vorige standaard nog twee vormen opgenomen onder de benaming Oost- Australische Bruinborstrietvink (Lonchura c.castaneothorax) en Noord- Australische Bruinborstrietvink (Lonchura c. assimilis).

De Oost Australische Bruinborstrietvink (Lonchura c.castaneothorax) is vooral op de kop meer donkerbruin met een grovere streeptekening, de keel is meer donkerbruin. Over het geheel is deze vorm meer in bruintint en wat matter van kleur. De afgelopen jaren is er niet of nauwelijks selectief met de Oost Australische bruinborstrietvink gekweekt. Deze zijn ook niet als zodanig herkend als ondersoort. De in afgelopen jaren ingezonden vogels op de tentoonstellingen wezen uit dat de kweekselectie toch ging naar vogels met diep gekleurde tekening en lichaamskleur.

Hierdoor is besloten een vorm van de Bruinborstrietvink te beschrijven onder de naam “Lonchura castaneothorax c. domestica”.

Ondersoorten;

L.c castaneothorax Oost – Australië Oost Australische bruinborst-rietvink

L.c. assimilis Noord West– Australië Noord Australische bruinborst-rietvink

Verspreidingsgebied ;

Noorden en oosten van Australië en in enkele verspreide gebieden op Nieuw – Guinea.

Mutanten:

Mokkabruin, Roodbruin en Ino-crème. Van de Bruinborstrietvink zijn inmiddels drie kleurmutanten verschenen, die door middel van trans- mutatie van de Japanse Meeuw zijn over gezet en die nu in voldoende mate worden gekweekt om deze ook in de standaard te beschrijven. De volgende transmutatie zal waarschijnlijk de Grijs factor zijn vanuit de Japanse Meeuw.

Fysieke eigenschappen;

Gelet dient te worden op de egaliteit van het rugdek en de borst. Een doorlopende grijze zoming vanuit de nek in het rugdek is fout, evenals grijsachtige zoming op de roodbruine borst. De grondkleur van masker en keel is zeer donker zwartbruin, en toont, met uitzondering van de keel, een zwakke donkerbeige streeptekening. Deze tekening mag slechts minimaal aanwezig zijn. De fijne streeptekening op een meer zwart masker is een raskenmerk en dient derhalve kritisch te worden bekeken. De overgang van de borstband naar de flank is moeilijk strak te showen en dient dan ook met de nodige soepelheid te worden beoordeeld. De Bruinborst-rietvink is een vogel die in werkhouding maar weinig flank toont. Pas in volledige rust zal de flank maximaal worden getoond. Tijdens de keuring dient men hier rekening mee te houden.

Formaat: 11 cm.

Kleur en tekeningomschrijving

Bruinborstrietvink, man en pop.

Kleur:	WIldkleur
Kop en nek:	De bovenschedel en de nek zijn vanaf de snavelinplant beige- grijs geschubd op een bruin zwarte ondergrond. Deze schubtekening ontstaat door bruinzwarte veerharts met brede beige- grijze zomen. Deze veerharts zijn bij de snavelinplant nauwelijks zichtbaar, richting nek worden deze steeds grover en prominenter.
Masker, keel:	Het masker en de keel zijn donker bruinzwart met rond het oog op de wangen en in de oorstreek een zwakke donkerbeige streeptekening, welke wordt veroorzaakt door donkerbeige schachtstreepjes op de verder bruinzwarte maskerbevedering. De keel is egaal bruinzwart. Het masker wordt begrensd door een lijn, beginnende bij de neusgaten, lopend in een vloeiende lijn boven het oog langs, om de oorstreek heen, richting onderzijde keelvlek.
Rug en vleugeldek:	Egaal kastanjebruin. De vleugelpennen zijn donkerbruin met kastanjebruine buitenvlaggen.
Stuit, bovenstaartdekveren:	Op de stuit gaat de kastanjebruine rugdekkleur over in de glanzende strogele bovenstaartdekkleur. Deze overgang is abrupt maar niet scherp.
Staart:	De middelste staartpennen zijn strogeel van kleur met donkerder schachten. De overige staartpennen zijn donkerbruin van kleur met strogele randen aan de buitenvlaggen.
Borst:	Aansluitend op de donker bruinzwarte keel is de borst diep roodbruin. Aan de onderzijde wordt de borst begrensd door een zwarte borstband, welke loopt van onderkant vleugelbocht tot onderkant vleugelbocht. In het midden is de borstband iets omhoog geknikt en wat smaller dan aan de zijkanten. Aan de zijkant sluit de borstband aan op de flanktekening
Buik:	Licht- crème.
Onderstaartdek,pootinplant, aars:	Zwart.
Poten en nagels:	Donkergrijs, een lichtere kleur is toegestaan.
Snavel:	Blauwgrijs.
Ogen/Pupil:	Zwartbruin, een lichtere kleur is toegestaan.
Tekeningkleur:
Bovenschedel:	Beige grijs geschubd. Deze schubtekening ontstaat door bruinzwarte veerharts met brede beige grijze zomen.
Wang:	Zwakke donkerbeige streeptekening, welke wordt veroorzaakt door donkerbeige schachtstreepjes.
Borstband:	Zwart.
Flanken:	Regelmatige, niet erg brede zwarte lichtcrème geblokte tekening.

Terug naar boven

Roodbruin

Zoals op de linker foto te zien verbergt de bruinborst rietvink zijn flanken in werkhouding, hij dus wel degelijk aanwezig, niet te snel straffen dus.

De verschillen in de verschijnings vorm van de bruinborst rietvinken is erg groot, er dient gestreefd te worden naar een zo egaal mogelijk rugdek. Vaak zien we daar omzoming of een uitgelopen schedel tekening wat een soort parel tekening tot gevolg heeft die dan vaak ook weer in de borstkleur is terug te vinden.

©Pieter v.d. Hooven

Onderstaande foto is dezelfde vogel als bovenstaand foto. Hij zit nu in rust en de bovenst foto is de vogel in de z.g.n. werk stand. Belangrijk is dus om de vogels goed te trainen zodat ze ook hun flanktekening laten zien.

Enige tijd geleden is de Mokkabruine ontstaan uit de Ino bruinborst lijn bij W. Verkleij. Net als bij de mokkabruine Japanse meeuw is er een grote kleur nuance. De toekomst zal uit wijzen naar welke kleurdiepte we gaan vragen.